18. yaşıma girdiğim gün hayat bana birkaç darbe vurdu. Düşene vurulur bilirsiniz. Tekrar kalkamayın diye yerde bile tekmeler bazen. 18. yaş günümde, babamdan hayatımın kazığını yedim, ihanete uğradım. "Babam" bana sayısız dava açtı, maddi manevi her açıdan yıpratmaya çalışıyor. Kendi ayaklarımın üzerinde durabiliyor olmam zoruna gidiyor. Twitter, Instagram kullanmadığım süreçte sosyal medyam UYAP oldu. Her gün girip; bakalım bana dava açılmış mı? Kim açmış? Neden açmış? diye bakıyordum/bakıyorum. Avukatlarla, savcılarla hatta hakimlerle arkadaş oldum. Tüm bu yazdıklarımı o da okuyor hatta iftira attığıma dair yeni bir dava açacak/suç duyurusunda bulunacak. Her ne kadar kulağa hoş gelse de çocuk yaşta kendi paranızı kazanmaya başlamanız, "baba"nızın otoritesini sarsıyormuş. Size ders verebilmek için sayısız dava açıp, ölümle hatta sevdiklerinizi öldürmekle tehdit edebiliyormuş. Kendi ayaklarınızın üzerinde durabiliyor olmanız zoruna gidiyormuş. Kısacası, "bensiz bi hiçsin" diyememeyi gururuna yediremiyormuş. Yurt dışında kaydınızın yapıldığı bir üniversite düşünün, bir de size cephe aldığı için o kaydı sildiren bir "baba"... Hayatta olduğum sürece hayatını zehir edeceğim diyen, okuma diye elimden geleni yapacağım diyen bir "baba" düşünün. Ve tüm bunları, yalnızca annenizin ve kız kardeşlerinizin yanına durduğunuz için yaptığını... Bu gibi erkekler, muhtaç kadınlardan hoşlanır. Kendi kendini idame ettiremeyecek, belki kavanoz kapağını açamayıp ondan yardım isteyecek, onsuz yapamayacak kadınlardan. Eğer o kadının kendi ayaklarının üzerinde durabildiğini görürse, egemen olan erkeğimiz pislik yapmaya başlar. Otoritesi sarsılmıştır çünkü, "bensiz ayakta duramazsın" mesajını verebilmek için çalışmalara başlar. İmzasını taklit eder, üzerine yüzbinlerce liralık borç yıkmaya çalışır, adına banka kredisi çeker. "Hadi yine kendi ayaklarının üzerinde dur da göreyim" der 'aklınca'. Fakat bilmediği çok fazla şey vardır ki bunlardan en önemlisi; kadın, annedir. Cennet onun ayaklarının altındadır. Kadınların hiçbir zaman, hiç kimsenin desteğine ihtiyacı yoktur. Kimsenin korumasına ya da kavanozunun kapağını açacak birine ihtiyacı yoktur.